alchimia studio

Guerriero boodt designers de ruimte om hun prototypes tentoon te stellen en hen op die manier te bevrijden van de druk van de industrie. Dit bracht een tweede golf van anti-design teweeg in Milaan in de tweede helft van de jaren zeventig, alhoewel die beweging tegen die tijd meer internationaal geworden was.
De designers die hij aantrok in 1978 waren o.a. ettore sottsass, alessandro mendini, andrea branzi, de UFO Group en michele de lucchi. Hun eerste twee collecties die in 1979 en 1980 werden getoond, noemden ironisch genoeg “Bauhaus 1” en “Bauhaus 2”. Hun vormentaal bestond uit referenties naar kitsch en motieven die het beeldmateriaal van de jaren 50 heropriepen – een voor de hand liggende bron voor het doel van de collectie, nl. design en het leven en de cultuur van elke dag te versmelten.
mendini was in 1980 de voornaamste spreekbuis van Studio alchimia en hij bleef bezorgd over de ultieme ongeschiktheid van design om de maatschappij te veranderen. Hij schreef : “de avant-garde is gedoemd om een geisoleerde, aristocratische, beperkte en korte rol te spelen: een slap soort zelfopoffering verteert het en vernietigt het alvorens het algemeen geaccepteerd wordt.” Op die manier omschreef Studio alchimia zichzelf als “post-avant-garde”.
In vele opzichten was alchimia de voorloper van het meer commerciële memphis.

 

Legetøj og BørnetøjTurtle